Öeah!

http://www.instantshift.com/2010/08/24/88-brilliant-examples-of-forced-perspective-photography/

Forced perspective denen enteresan bi olay

Ve Zaman Durdu

Bazen gün içinde aklınız durur zannedersiniz. Bişiler okuyorsanız tam o sırada, daha fazla okuyamazsınız. Biri bir şey anlatıyorsa, daha fazla anlayamazsınız anlatılanı. Durmuştur çünkü. Benim için zamanda böyle artık.

Durdu. Gitmiyor ileri.

Çok daha önce yazmak isterdim. Yazamadım ki! Öyle farklı, harika ve garip hissediyordum ki...Herhangi biriyle paylaşabilirdim hissettiklerimi. Ama buraya yazıp paylaşamadım. Çünkü; konuşurken saçmalamak yazarken saçmalamaktan daha anlaşılabilir bir durum. (Evet farkındayım karmaşık bir cümle oldu.Tekrar oku anlarsın)

Daha önce bahsettiğim gibi, yaz okulundaydım.Geçen cuma bitti, üzülsem mi sevinsem mi karar veremedim aslında.Biliyorum son günlerde çekilmez olmaya başlamıştı.Ama aslında son haftam hiç de öyle kötü değildi.En azından ders dışında bir şey olmuştu ve ben hissetmiştim.

Günden pek emin değilim, sanırım pazartesiydi.Tarih 9Ağustos...Dersten çıkmıştım, telefonda biriyle konuşuyordum ve kütüphanenin önünden geçerken onu gördüm.Sadece görmedim aslında; gördüm ve durdum.Gerçekten birinin beni böylesine etkilemiş olmasına şaşırmıyor değilim, ama bu şaşkınlığın sebebini bulmak bile istemiyorum şu an.Etkilendim, hepsi bu!

Evet evet biliyorum.Yapacak bir şey yok gibi duruyor.Aslında başlarda bana da öyle gelmişti.Ama yapacak şeyler vardı.Bende yaptım.Adını öğrendim.Bunu başardım.Ona ulaşmaya çalıştım ama bunu başaramadım işte.Adıyla kaldım desem tam olur sanırım.Hakkında bir şey bilmediğim ama gerçekten etkilendiğim biri var.

Ona ulaşmaya çalışıyorum.Çalışıyorum ama, başaramıyorum.Şans benden yana değil her zaman olduğu gibi.Aslında ben şansa pek inanmam, insan kendi şansını kendisi yaratırmış.Sadece yaratma konusunda pek yeteneğim yok sanırım.

Peki sonra ne mi oldu?Sanırım kaybettim onu.Beni bu kadar hızlı etkileyen kişiyi, bu kadar hızlı kaybetmek gerçekten sinir bozucu.Bilmiyorum, belki kaybetmedim.Ama ona ulaşamıyorum.Ve ulaşmayı beklemek çok zor.

En azından ders dışında bir şey olmuştu ve ben hissetmiştim.

Ama zaman....

Durdu. Gitmiyor ileri.

EV

2 evdir ev tutmaya çalışyoruz 3 arkadaş. Gördüğümüz ilgi mükemmel. Öğrenci olduğumuzu duyan herkes mutluluktan amuda kalkıp dans etmeye başlıyor.. =/
Dün biz bi ahıra gittik. Merdivensi şeyden üst kata bile çıktık o biçim. Moral bozultu gerçekten tabi.. Onun üzerine odalarından birinde sadece tek sandalyelik yer olan bi mekanda bulundum. Herşey boklaştı bi süre.. Emlakçıya girip ev sorduğumuzda biz burda misafiriz diyen adam var bahçelievlerde. Basın adnan menderes lisesinin az ilerisinde bu dipçik.
Bugün bişeyler buldk, rahatladık. İnsan gibi teklifler aldık. Kendimize geldik relax oldk.

Love Hurts♪♫♪

Bugünlerde Fazla diyecek bir şeyim yok aslında...

Sadece bir şarkı: Incubus-Love Hurts

♪♫♪♪♫♪♪♫ Love hurts...
But sometimes it's a good hurt
And it feels like I'm alive. ♪♫♪♪♫♪♪♫

Sadece merak: bu adamlar şarkıları akıllarıyla yazıyorsa, bizimkiler nereleriyle yazıyor? :D

Hata

Yok artık ya!Tekrar vize olmak ne demek?!?!

Gelen kadın, " Herkes hata yapar.Biliyorum ODTÜ'de bu hatalar çok az oluyor.Ama o da size denk geldi.Üzgünüm çocuklar" dedi...Öff ya :/

Zaten okulumun bitmesine, 6gün var.Ve ben bu 6 günde benim ortalamamda 80puanlık öneme sahip günler yaşayacağım.Bence harika!!

Hatasız kul olmazmış...Pehhhh, o hatalı kul bizi bulmasın o zaman! :@