Silinmemek üzere yazılan paragraflar dizisi-1

Silinmemek üzere yazılan paragraflar dizisi-1

İnsanın kendini kötü durumda olduğunu hissetmesi kötü bir şey.Kötü durum derken, fiziksel bir durum değil.Duygusal.

Herkesin, tüm arkadaşlarınızın, çıkma dediği kişiyle çıkmak.Sonra onların haklı çıkması.Evet doğru tahmin: ayrılık.

Üzüntü dolu geçen zamanlar, zamanlar ve zamanlar.Toparlanma çalışmaları ve mutluluk.Toparlanılmış bir şekilde yeni bir sayfa.

İşte bu son dediğim tamamen yalan.Kimse hiç bir zaman toparlanmıyor.Çok klasik bir betimleme ama, o yara izi daima kalıyor.

Sonra toparlandığını zannettiğin günlerin birinde, bir şey olur.Aklına bir şey takılır, bir not, bir yazı, bir resim, bir şarkı ne biliiim işte, bir şey.İşte o zaman, toparlanmadığını, sadece üstünün toz olduğunu görürsün.Sonra dersin ki, keşke.

Keşke...Farklı olsaydı, olsaydım ya da olsaydık.Ama olmadı, olmadım ve olmadık öyle değil mi?Sonra üstü tozla kaplı hatıraların tozunun gitmesiyle hayaller ya da başka deyimle varsayımlar başlar.Acaba bundan sonra bir şey olur mu, diye düşünmeler.Aslında düşünmek değildir o, kafa patlatmaktır!

En baştan beri sana yapma diyen o arkadaşlar bu sefer der ki, saçmalama olmaz.Bundan önce de olmadı, bundan sonra da olmaz derler.Anlamak istemezsin resmen, ya olursa ihtimali o kadar baskın gelir ki.O an her şey mümkünmüş gibi gelir.

Ama değil işte.

En azından, ben fark ettim.Her şey mümkün değil.Eski sevgiliyle yeniden çıkılmazmış.Yaşayarak test edilmesi lazım değildi, evet ama ben test de ettim.Olmuyor.

Peki, o toz kaplı anı bütünlüğünden nasıl kurtulunur.İşte bunu bende henüz bilmiyorum.Kurtulamadım.Tek yaptığım, elimden geldiğince üstünü kapatmaya çalışmak.

Başarıyor muyum peki?Sanırım başarıyorum ama, arada çıkan rüzgarlar sonucu kötü oluyorum.Ama toparlanırım öyle değil mi?Toparlanmak derken, unutmak değil tabi ki, sadece aldırış etmemek.