Daha yeni duydum seni. Ben aynı yerdeydim, sen yoktun. Film bitti; sen konuştun..
Dediğim gibi duymamışım seni aylarca. Anlıyorum her şeyi. Sen gidecekmişsin zaten. Şahlanmak içinde var :'>
Seni tutan, kanatlarını bağlayan tarafın olmuşum ben sürekli. Anlamadım, gerçekten anlamadım, affet beni. Özgürleşmek için çırpınışların benim sana sarılırken nefesine izin vermememdenmiş.
Artık serbestsin, kendin aldın bunu isteyerek. Umarım mutlusundur, mutlu kalırsın.
Keşke bu mektubu bulsan, okusan bir şekilde. Keşke sana yazdığımı bilsen...
Gittiğin için kızmıyorum artık. Kaldığında yaptıklarına da bozulmuyorum. Her gitmek istediğinde karşına dikildiğim için özür diliyorum =) Seni, seni sen yapanlarla sevmek istememişim sanırım.
Bana kendini anlatmıştın biraz. O halini daha çok sevdim aslında :/ Hep kendin olmak istedin, bunu bana öğütlerinden anlamıştım =) Hep değişmememi söyler dururdun. "Kendin ol" dedin sürekli. Sen sonunda kendini bulmuşsun gidişinle; ki mutluyum bu durumdan. Böyle kal.. Toplumdan dışlanmak pahasına bile böyle kal. Anlamasınlar, çok da önemli değil. (Eğer bunları kıskançlıktan söylemiyorsam =D )
Hoşça kal, dedin; hoşçayım, merak etme beni.
Durma hiç. Durmak için doğmadın sen =)
Sevgilerimle
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder