Ben geldim.

Artık eskisi gibi düzenli yazmaya da karar verdim. Çünkü eski yazdıklarımı okudum. Şuan kimisini okurken kötü hissetsemde kendimi, en azından yazmış olduğum için hala mutluyum çünkü. Ve ilerde bazı şeyleri hatırlamak için açtığım zaman bu sayfayı, okuyabilmek istiyorum bugünleri de.

Tamam, Amerika'ya gittim geldim falan; oldu bitti. Burda yaşadığım hayatıma üç ay ara verdim sadece. Ama en asla tahmin edemiyeceğim bişey oldu; ordaki hayatıma da alıştım. Klasik gelir bu laf ama "biyeri yer yapan insanlarıdır" diye bişi var; evet cidden var. Tahmin etmiyordum hiç ordaki hayatıma alışacağımı, Türkiye'ye dönerken mutluluktan olduğu kadar hafifte üzüntüden gözyaşı dökeceğemi. Sevdim ben ordaki insanları. Ama kucak dolusu anı biriktirdim kendime; biraz müzik ve kahveyle gözlerimi yine doldurabilecek anılar. Gelirken orayı yarım bırakmış gibi hissettim kendimi. Sanki Türkiye'ye kendim dönmüyordum da, gitmek zorundaydım. Zorla koparılıyormuş gibi bi his vardı içimde. Alışmamak lazım hiçbişeye.. Bi aylığına bile olsa, üç dört sene sonra yine gitmek istiyorum oraya. Herşeyin bıraktığım gibi olmadığını gördüğümde o şoku yaşamak, yada çok az değişiklik olmuşsa mutlu olmak için. Okyanusa bakarak Budweiser içebilmek için. İşin aslı; şimdiden özlediğim insanlara sarılmak için.

Neyse, sonuçta geldim. Yarım bıraktığım hayatıma. Herşey yarım bıraktığım gibi mi bilmiyorum. İçim hiç rahat değil. Durduk yerde sorun çıkartmıyorum kendime, kendimi üzecek yerde aramıyorum. Bazen insanın hayatında herşey yolundadır; bazen değildir. Evet tüm olay bu. Hayatımda bişeyler yolunda değil, ne olduğunu bulamadım sadece. Yaşadığım şeyler içime sinmiyor, ve mutlu olamıyorum. Sanki içimde bı kısım devamlı buruk kalmak zorunda. Henüz beynime itiraf edemediğim bişi var kalbimde, ve bu şey mutlu olmamı engelliyor. Sinirimi bozuyor.

Düşünürken buluyorum kendimi, aslında ne düşündüğümü bilmezken buluyorum kendimi, düşünüyor gibi dururken aslında bomboş bakarken buluyorum kendimi...

Dersler yoğunlaşsın hemen. Kalbim ve beynim arasındaki problemlerden daha reel problemler olsun hayatımda :pPp Biliyorum biliyorum..Sınav haftası bana bu cümlemi hatırlatacak bi dolu insan okuyor şuan bı satırları. Tamam sakin olun millet, şakaydı :D Ama dersler cidden yoğunlaşsın. Ben sadece beyin yorgunluğumdan kalbimin umrunda bile olmadığı günleri istiyorum.