Kötü hissediyorum.En azından bu sefer sebebini biliyorum.Sevmiyorum böyle durumları.Keşke sebebini bilmeseydim can sıkıntımın.O zaman, daha kolay geçiştirebilirim sıkıntımı.Ama şimdi; değiştirilebilecek bir durum olduğnu içten içe bildiğim için rahat değilim.Peki, durumu değiştirecek miyim?Sanırım kendime sormam gereken soru bu.
Bilmiyorum, mantıklı düşünelim...
Hani klişe olan bir laf vardır ya."Sana yapılmasını istemediğin şeyi, başkasına yapmayacaksın." Eğer insanlar, bu sözü gerçekten ciddiye alsaydı; bugün birbirine kızgın yada kırgın bu kadar insan olmazdı.Biri sizi kırarsa, ne yaparsınız? -Hiç de birşey yapmam. ( kaynakça; yıllardır arkadaşım dediğim insanlar) Benim doğrularıma göre ; eğer biri kırılmışsa, kırılan taraf değildir konuşması gereken.Çünkü; kırdığım arkadaşlarımın peşinden günlerce koştuğmu bilirim.Bir terslik var bu işte? Kırılınca da ben koşuyorum, kırınca da.Neden hep ben koşuyorum yahu?!
Birbirini kıran insanlar, sonunu düşünmeden laf edenler falan...Üniversitenin sanırım bu yanı kötü.O kadar farklı insanlar var ki.Formatlarına ayak uydurmak için; kendi formatınıza zarar vermek durumunda kalıyorsunuz.Başka bir deyişle; sizin tarzınıza garip düşen insanlar.Onları tanımaya çalışırken, ya da ayak uydurmaya çalışırken; uykusuz geceler geçiren sizsinizdir.
Yıllarca sürmüş arkadaşlıkları bu yüzden seviyorum sanırım.
-Sağlam olur.Ona çok kızsanız da size bir telefon kadar yakındır.
-Sizi bilir.Neyi ne demek istediğinizi anlar.Cümlenizi bitirmenize gerek bile yoktur, o gerekeni anlar.
-Kırmaz sizi, aksine korur.Biricik arkadaşısınızdır onun.Kırmaktan kaçınır, kırmasa bile; bi telefon açar kırmışçasına özür diler. (bknz. msnden sert bi çıkış yapılmışsa, trip atıldı korkusu)
Evet, uyuyamıyorum.Düşünmekten sanırım.Kafam çok dolu.Kafanızda düşüncesini kurduğunuz şeyin yada kişinin; kafanızda kinin tam aksi olduğunu gördüğünüz de yaşadığınız hayal kırıklığı da var belki de.Keşke böyle olmasaydı düşüncesi falan.Yine "keşke"lere mi döndük? -Sanırım evet.
Interlude'la telefonda konuştuk bugün.O da İstanbul'a dönmüş sonunda.(: Onun için mutluyum, o şehri seviyor.
Neyse, telefonda konuşurken, onun hayatını ve benimkini...Can sıkıntımı, kafa bulantılarımı anlattım.Ve dediği şey çok hoşuma gitti: "Abi, bi sakin ol ya :D :D" Tamam, olurum (:
Ya, bi saniye, sen hiç "sakin ol diyince, sakin olan insan" gördün mü?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder