Biliyorum çok uzun zamandır sessizdim.Yoktum ortalarda.Biraz kafamı dinliyordum, biraz derslerle boğuşuyordum belki de.
Kimseyi ortada bıraktığım yok, olduğum yerdeyim hala.Kendimdeyim. (:
Daha önce bu blogda yazılar yazdık.Arkadaşım ve ben.Aslında gerçek kimliklerimizden uzakta , yani özel isimlerden kaçarak ,ama gerçek kimliklerimizin hissettiklerini yazacaktık.Öyle konuşmuştuk en baştan.Ama vazgeçtim ben.
İsmimizi açıklamamak başta banada mantıklı geliyordu.Böylece çok daha rahat anlatabilirdik başımızdan geçenleri, çok daha rahat küfredebilirdik yaşadığmız şeylere.Ama düşününce, eğer gerçekte kim olduğmuzu saklarsak, hissettiklerimizi de saklarız.Çünkü onlar bizim hissettiklerimiz.Bir blog için oluşturulmuş kimliklerin değil.
Bundan sonra kendim olarak burdayım.
Ben Türküler Sefebeyoğlu, bu da ilk yazım.
Oha alaz Türküler olmş. Sayfaya da kız eli değmiş.
YanıtlaSilSayfaya kız eli değdiği nasıl belli oluyor ama(: Ama çok kızsal olmaması için uğraştım aslında.Bu renkler unisex bence((:
YanıtlaSilEdebiyat yapasımı getirdin. Ama yeteneğim yok o kadar kahretsin!
YanıtlaSilÜzülme...Herkes her şeyi yapabilseydi, hayat sıkıcı olurdu... ((:
YanıtlaSilemesene çevirdin burayı. git, GİT!
YanıtlaSil