Yakında 10 yaşına girecek olan ailemizin biricik kedisi Kekik'in belki de ondan çıkabilecek maksimum desibel de ki miyavlamalarını dinlerken kendimi burada buldum.
Ağzımdan bugünler de en sık çıkan kelime Kekik!Onu susturmaya çalışmak...O kadar çok miyavlıyor ki, miyavlamaları artık birer ağıt benim için.Sesi öyle geliyor çünkü; içten, buğulu, biraz hüzün de var.Sanırım Ankara da olduğu için pek mutlu değil.Annemle babamı özlüyor.
Ah Kekik ah...Kaçımız şuan içinde bulunduğu hayattan memnun ki?!Sadece durumundan hoşnut olmayan sen değilsin.Ama kimse ağlamıyor senin gibi.Canımız çok yanmıyor diye değil elbette.Canımız yanıyor ama artık garip bir bağışıklık sistemimiz var olan olaylara karşı.Kimilerimiz de bağışıklık sisteminden de öte, gururlu olmanın altına saklıyor gözyaşlarını.Sanki gururlu insanlar ağlayamazlarmış gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder