Yumak

Kütüphanede ders çalışıyordum.Babam aradı..Konuştuk falan, bizim evin ordaki PetShop'ta bi köpek görmüş onu sormamı istedi.Tamam dedim.Eve giderken uğradım, köpeği gördüm falan neyse.Orda bi kedi vardı.Beyaz...Ankara kedisi ve tekir kırması...Gerçekten tatlıydı.5aylıkmış daha, adam kediyi kucağıma bile verdi, sevdim onu.Çok tatlı miyavladı, daha tam oturmamış sesiyle.Adı ne bunun dedim, Yumak dedi adam.Sahibinin tayini çıktığı için, bırakmak zorunda kaldı dedi.Şanssız olduğnu düşündüm onun.Çünkü; klasik terk edilme senaryosunu hak etmeyecek kadar tatlıydı.Hani derler ya, aramızda duygusal bi bağ oluştu diye.Evet oluştu, emindim o an.Yumak'ı istiyordum.

Eve geldim.Ablamı kandırdım, gel bi sadece bak en azından falan dedim.Gittik tekrar, Yumak orda bekliyordu.Ablam biraz tedirgindi.Eve almak için çok büyük dedi.Eğitemeyiz dedi.Huyunu bilmeyiz dedi.Tamam, biliyorum, hepsinde biraz haklı.Ama o çok tatlıydı.

Aslında zaten iki kedi alacaktık; ve ben hep erkek olanı istiyordum.Son belli oldu sanırım.

Aldım onu.

Yumak....Şuan salonda koltukta uyuyor.Sonumuz nasıl olacak bakalım.

Eve hoş geldin Yumak.Hayatımıza hoş geldin!